Bardağın Sesi: Şimdiki An

?✍ Betül Cengiz | Psikolojik Danışman
Bir bardağın yere düşüp kırıldığını düşün. Camlar dört bir yana savrulmuş. O anda iki şey olabilir: Ya kırılan bardaktan yükselen tiz sesi duyar ve birkaç saniyeliğine tüm benliğinle orada olursun; ya da kafanın içindeki gürültü o kadar yoğundur ki ses bile sana ulaşmaz. Aslında hayat, çoğu zaman arka planda çalan bu “kırılma” sesleriyle doludur. Ve bu sesler, bizi şimdiye çağırır. Çünkü şimdi, olanın tek mekânıdır. Ne geçmişin gölgeleri ne de geleceğin endişeleri burada yaşamaz.

ACT yaklaşımında "şimdiki an farkındalığı", zihinsel esnekliğin temel yapı taşlarından biridir. Dikkatimizi geçmişe ya da geleceğe değil, şu anda olan bitene nazikçe yöneltebilmek... Bu hem acı veren deneyimlerle kalabilmeyi hem de yaşamı değerlerimiz doğrultusunda sürdürebilmeyi mümkün kılar.

Zihin, sürekli bir çözüm üretme makinesi gibidir. Ancak her sorun çözülmek zorunda değildir; bazıları sadece fark edilmek ister. Şu anda bedeninde neler oluyor? Kalp atışın nasıl? Omuzların gergin mi? Duyuların neleri algılıyor? Bunları fark etmek, kendine yeniden temas etmek demektir. Ve temas, değişimin en saf halidir.

Şimdiki anda kalmak, "hiçbir şey yapmamak" değildir. Bilakis, tam olarak orada olmaktır. Ne fazlası ne eksiğiyle.
Bugün, kısa bir farkındalık egzersizi yapmanı öneriyorum:
Bir dakikalığına hiçbir şeyi değiştirmeye çalışmadan sadece otur.
Nefes alışlarını fark et.
Bedeninin zemine değdiği yerleri hisset.
Zihninden geçenleri etiketlemeden gözlemle.
Ve yalnızca "Ben şu anda buradayım" cümlesiyle bu anı onurlandır.
Unutma: Bardak kırıldığında çıkan sesi duyabiliyorsan, hâlâ şimdiyle bağ kurabiliyorsun demektir.